Friday, October 24, 2008
कैलाश
तीर्थ विष्ट
सुनै हौ तिमी खार्नु नपर्ने
मसँगै छ्यौ चहार्नु नपर्ने
यो रुखो मनमा पनि फैलने
दुबो हौ तिमी सार्नु नपर्ने
स्वर्गमा भए, के गर्थे खै ?
धर्तीमै छ्यौ झार्नु नपर्ने
उत्सब हौ मेरो जिन्दगीलाई
सधैँ भए'नि टार्नु नपर्ने
(केही समयको बनबासपछि हामी फेरी उपस्थित भएका छौ, अबको दिनमा कलेजकलमलाई निरन्तरता दिने प्रणका साथमा। कलेज कलम।)
Posted in: गजल
0 :: प्रतिक्रिया:
Post a Comment