Tuesday, July 22, 2008
कैलाश
दुख्ने गर्छ मुटु मेरो
डुब्दा बिगतका तलाऊहरु।
चर्किने गर्छ स्मृतीको पटमा
तिमीले दिएका घाउहरु।
स्वर्ग जस्तै थिए हिंजो
हामी घुमेको रमाईलो गाउँहरु।
नर्क तुल्य भएको छ आज
मेरो निम्ती त्यही ठाउँहरु।
मैले हारी तिमीले जित्नु पर्ने
थाहै नदिई कस्तो खेल्यौ दाउहरु।
बेवारीसे लाश जस्तै तिरस्कृत हुदै
कति चालौ जिन्दगीका गह्रौ यी पाऊहरु।
तिरस्कृत किनारमा उभी आज
पर्खि रहेछु पार तर्ने नाउहरु।
बि जे बान्तवा राई
भोजपुर
Posted in: गजल
0 :: प्रतिक्रिया:
Post a Comment