Tuesday, May 06, 2008
हाम्रो कलम
जनक पौड्याल
आँधीबीच एक्लो हुँदा नाउ जिन्दगीको
नदुखेको कसको छ र घाउ जिन्दगीको
समयले देखाउँछ हिँड्नुपर्ने बाटो
नियतिले चाली दिन्छ पाउ जिन्दगीको
सपनाको आड लिई अघि बढ्छ मान्छे
विपनामा शून्य हुन्छ भाउ जिन्दगीको
कस्तो जीवन बाँचेका छौँ अहिलेसम्म हामी
फर्किएर हिसाब गरौँ आउ जिन्दगीको
Posted in: गजल
1 :: प्रतिक्रिया:
wah! wah!! Nice one Janakjee!
----
कस्तो जीवन बाँचेका छौँ अहिलेसम्म हामी
फर्किएर हिसाब गरौँ आउ जिन्दगीको
Post a Comment